nieujawnione nigdy
i nigdy niezrealizowane.
Żegnajcie w zarodku
los bowiem tak karze
Już i tak doznałam cierpienia
którego piórem nigdy nie opiszę
gestem nie przedstawię
mimiką nie pokażę
słowem nie wyrażę.
Żałość jest wielka
równie nie do ujawnienia.
Serce z bólu mi pęka
ale nikt tego nie widzi
i nie che zobaczyć
O wielcy bogowie
znieczulica życiem włada
i brzemieniem nieszczęścia okłada
Podłe życie.
Żegnajcie więc ciche marzenia
moje jedyne marzenia.
GL
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz